Beyza Boynudelik

Resim Sergisi – Art Show’07

Terakki Vakfı Sanat Galerisi, 22 Mart – 1 Nisan 2007 tarihleri arasında Beşiktaş Çağdaş / Mustafa Kemal Merkezi’nde bu sene ikincisi gerçekleşecek olan Sanat Galerileri Buluşması – II Fuarı’nda genç ve başarılı sanatçı Beyza Boynudelik’in eserlerine ev sahipliği yapıyor.

Sanatçı, kendisinin de boyadığı yüzeylerde bir takım cevaplar aradığı yep yeni eserlerini sergileyecektir. Bu sergide, yaklaşık 15 adet tuval üzerine akrilik çalışmalar yer alacaktır.

1975 yılında İstanbul’da doğdu. 1993-1999 yılları arasında, Mimar Sinan Üniversitesi, G.S.F. Resim Bölümü, Adnan Çoker ve Kemal İskender Atölyeleri ile Asım İşler Gravür Atölyesi’nde Lisans eğitimini tamamladı. 2000-2003 yılları arasında, Mimar Sinan Üniversitesi, S.B.E. Resim Bölümü, Zekai Ormancı Atölyesi ile Asım İşler Gravür Atölyesi’nde ‘İmgenin Fotoğraftan Pentüre Yansımasına Bir Bakış ‘ isimli tez konusu ile Yüksek Lisans eğitimi yaptı. Hala Mimar Sinan Üniversitesi, S.B.E. Resim Bölümü, Sanatta Yeterlik (Doktora) Eğitimine devam etmektedir.

Kişisel Sergiler
2007 Terakki Vakfı Sanat Galerisi, İstanbul
2005 JazzNow Sanat Galerisi, Bodrum
2004 “Denizden” Gallery Anatolia, Kaş
2004 Transart, Konzervatorskog Galerija, Split – Hırvatistan
2003 “Kaldığı Yerden” Bir Sanat Merkezi, İstanbul
2003 Galerie Gora , Montreal – Kanada
2002 “İlk” Akademililer Sanat Merkezi, İstanbul

Sanatçı, ’İzliyorum, iz-liyorum, izli-yorum’ başlığı altında çalışmalarını; Hayata gözlemci olarak katılmak. Bana ait olanları ve olmayanları müdahale etmeksizin izlemek. Biçimle, içerikle, verdikleri huzurla, bazen huzursuzlukla bana ait kılmak. Bana duygusal açıdan çok şey ifade edenlerle hiçbir şey ifade etmeyenleri yan yana koyup- bazen aynı yüzeyde, bazen farklı yüzeylerde- kendimi dinlemek. Bana ait olmayanlarla, sonuna kadar gerçek (?) hayatlar yaşarken yapay izlekler yaratıp onları bana ait bellekten ”miş” gibi gösterdim ve bana ait izler yarattım. Plastik sanatlar hayatı plastik ve düşünsel olarak yorumlamanın elimdeki yoluysa, ben kendimden olan imgeleri kullanırken bir de yabancı hayatlardan benim hayatıma dokunmuş, bendeki deneyimle- deneyimsizlikle kesişmiş, gelip gündemime heyecan yaratarak ya da yaratmaksızın oturmuş imge ve an ve anı ve konuları çalıp çırpıp kendimden kıldım. Samimiyet mi bu şimdi samimiyetsizlik mi? İlgilenmediğimi söylediğim imgelerle bu kadar uğraştıysam artık onlar da benden parçalar mı oldular? Yüzeyler ve boya, kağıt katmanları, tüm bu olan biteni yüklenmeyi ve anlattığım gibi iletebilmeyi başarabilir mi? Uzak imgelere yeni anlamlar yükledim, ya da içlerini boşalttım diyorum; yoksa ben değil de onlar mı bana müdahale edenler? Yaptıklarım imgelere, anlara, anılara yorum mu yoksa tümden yeni bir oluşum mu?

Cevaplar hazırladığım boyalı yüzeylerde, ya da değiller! “ şeklinde ifade ediyor.