Selçuk Artut

“Otonomi: Akışkan Geometri” Sergisi

Terakki Vakfı Sanat Galerisi 25 Mart-24 Nisan 2026 tarihleri arasında, Selçuk Artut’un “Otonomi: Akışkan Geometri” sergisine ev sahipliği yapıyor.

Geometri, çağlar boyunca sanat ve mimarlık üretiminde  farklı coğrafyalarda sarsılmaz bir nizamın ve evrensel bir düzenin dili oldu. Selçuk Artut’un üzerinde yaşadığı Anadolu topraklarından Orta Asya’nın kalbi Özbekistan’a, oradan da Uzak Doğu’nun narin çizgilerine uzanan görsel yolculuğu, bu sergide ortak bir matematiksel düzlemde buluşuyor. Semerkant’ın masmavi kubbelerindeki matematiksel hassasiyet, Anadolu Selçuklu mirasının taş işçiliği ve Japonya’nın geleneksel formları, dijital bir simyayla yeniden hareket kazanıyor. Geometri sanatı ile elde edilen geleneksel soyutlamalar, Artut’un ellerinde geçmişin kadim bilgisiyle geleceğin algoritmik olasılıklarının kesiştiği hibrit bir alan inşa ediyor.

Sanatçı, bu geniş coğrafyanın görsel hafızasını bilgisayar kodlarının akışkanlığına aktarırken geleneksel motifleri statik birer kopya olarak sunmaktan kaçınıyor. Bunun yerine, kod dizinlerinin kendi özgür dilini konuştuğu yeni bir estetik anlayışın kapılarını aralıyor. Serginin kalbinde yer alan “Interwoven Confluences” (2025), bu kıtalararası akışkanlık fikrinin en berrak yansıması. Japonya’nın geleneksel Asanoha deseni ile Türk kültür mirasının Selçuklu yıldız motiflerinin kusursuzca iç içe geçtiği bu yapıt, matematiğin sınırları aşan birleştirici gücünü kanıtlıyor. Öte yandan bu karşılaşma, kültürlerin fiziksel dünyadaki köklü bağlarının dijitalin sonsuz olasılıklarında nasıl bir uyumla birleşebileceğini de gösteriyor.

Selçuk Artut’un dünyasında sanat yapıtı dondurulmuş bir anı temsil etmekten çıkıp her an yeniden tanımlanan bir “olaya” dönüşüyor. Sanatçı bir objeyi yontmak yerine, bir oluşun ihtimallerini kodlayarak geleneksel nesne kavramını yeniden yorumluyor. Böylece formun alabileceği binlerce ihtimalin genetik kodunu yazıyor ve yapıtı bu olasılıklar denizinde serbest bırakıyor.

Sergideki heykeller ve fotoğraflar bu dijital akışın fiziksel mekândaki estetik hafızasını kayıt altına alıyor. Böylece ekran ve nesneler de aynı düşünce sisteminin farklı yansımaları olarak mekânda derinlikli bir diyalog kuruyor. Neticede Artut, geometrinin mutlak sessizliğini dijital bir gürültüyle bozmak yerine, otonom bir zekânın zarafetiyle bizi yeni bir görme biçimine davet etmekte. Otonomi: Akışkan Geometri, bizi matematiğin saklı şiirselliğine ve formun sonsuz dönüşümüne tanıklık etmeye çağıran evrensel bir manifesto niteliği taşıyor.
Küratör: Nazlı Pektaş